موفقیت محققان ایرانی برای رفع بحران کم آبی


محققان دانشگاه صنعتی کرمانشاه با سنتزنانوغشاهای پلیمری تلاش کردند با بحران کم آبی مبارزه کنند.این نانوغشاها قادرند فلزات سنگینی مانند مس را از فاضلاب های صنعتی جدا کند.

با توجه به وضعیت بحرانی ذخایر آب کشور، هشدارهای اعلامی از سوی وزارت نیرو مبنی بر استفاده ی نادرست از ذخایر آبی، مواجه با دوران خشک سالی و نیزآلودگی جدی منابع آبی ناشی از پساب های صنعتی و خانگی، نیاز اساسی به اصلاح مصرف آب احساس می شود.
به گزارش ستاد ویژه توسعه فناوری نانو،اولین قدم در راستای حفظ آب، استفاده ی بهینه از این نعمت خدادادی و قدم بعدی ایجاد امکان تصفیه و استفاده ی مجدد از آب و پساب جهت مقابله با این بحران است. در سال های اخیر، فناوری نانو نقش مهمی در راستای این مبارزه بر عهده گرفته است.
دکتر نگین قائمی، روش جداسازی غشایی را به عنوان یکی از روش های پرکاربرد در راستای تصفیه ی پساب ها عنوان کرد و افزود:در این کار تحقیقاتی، ساخت غشای پلیمری نانوکامپوزیتی و اصلاح عملکرد آن در راستای تصفیه ی آب و جداسازی فلزات سنگین به عنوان یکی از آلاینده های مهم در بسیاری از صنایع در دستور کار قرار گرفته است.
به گفته ی این محقق، غشای سنتز شده در این کار تحقیقاتی با یک روش ساده و با مصرف مقادیر اندکی از نانوذرات سنتز شده است. بهره گیری از نانوذرات عملکرد این غشاها را در فرایند تصفیه ی آب بهبود بخشیده است.
قائمی تصریح کرد:پایه و اساس این کار استفاده از خصوصیات ویژه ی نانوذرات اکسید آلومینیوم بوده است. حضور این نانوذرات در ساختار پلیمری غشا منجر به بهبود خواص غشا از جمله خاصیت آب دوستی و خاصیت جذب آن شده است. از طرفی، توزیع یکنواخت ذرات در ساختار غشاهای کامپوزیتی یکی از اصول مهم در ساخت این گونه غشاهاست؛ چراکه توزیع یکنواخت ذرات در غشا منجر به عملکرد بهتر آن می شود. گفتنی است، ذرات در ابعاد نانومتری قابلیت بالاتری در توزیع یکنواخت در ساختار غشا دارند.
در این پژوهش مقادیر مختلف نانوذرات آلومینا در ساختار پلیمری غشا به کار گرفته شده است. غشاهای تولید شده از حیث آب دوستی و تخلخل غشا مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفته اند. در ادامه از این غشا جهت حذف یون مس از محیط آبی استفاده شده و عملکرد آن بررسی شده است.
این تحقیقات حاصل تلاش های دکتر نگین قائمی- عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی کرمانشاه- است و بخشی از نتایج آن در مجله ی Applied Surface Science (جلد 364، سال 2016، صفحات 221 تا 228) به چاپ رسیده است.